Na wysokich stokach malowniczych gór Sri Lanki ponad 5 tysięcy nad poziomem morza, wśród zielonych polan i urwistych zboczy wyrosła pewnego razu ona – herbata Earl Grey. Przesiąknięta delikatnym aromatem cytrusów, współgrającym z mocą herbacianego smaku w krótkim czasie stała się jedną z najpopularniejszych dam wśród czarnych herbat. Przetrwawszy niedogodności pogodowe i mozolny czas uprawy, pod pilnym nadzorem kontrolerów jakości, zdołała już w XIX- wiecznej Anglii zawładnąć każdym sklepem z herbatą. Ulubienica wszystkich koneserów dobrego smaku z czarnymi niczym heban liśćmi, po zaparzeniu uwodzi swym kuszącym zapachem czerwonym naparem. Jest dobra w każdej postaci na zimno, gorąco z cytryną czy nawet śmietaną, czarna herbata Earl Grey rozpocznie Twoją przygodę w magicznym świecie herbat, odkrywając, nowe nieznane dotąd lądy smaków i zapachów, niezależnie od tego, czy jesteś wielkim entuzjastą tego rodzaju napoi czy stawiasz dopiero pierwsze kroki w dziedzinie herbat.

O czarnej herbacie każdy z pewnością słyszał, nie bez powodu, jest ona bowiem jedną z najpopularniejszych herbat i znów nie bez powodu zachwyca smakiem, różnorodnością i formą jej przyrządzania. Można oczywiście w zaciszu domu tradycyjnie parzyć, bądź nieco zaszaleć i zakosztować w sklepie z herbatą, lub herbaciarni zimnej ice tea, czy też herbaty w stylu angielskim. Ceremonia parzenia czarnej herbaty nie jest tak prosta jak można by się spodziewać! Sporządzenie przebiega w dwóch etapach, których wierne odwzorowanie da nam pożądany smak prawdziwej czarnej herbaty. Zaczynamy od klasycznego zalania herbaty(dostępnej na rynku w saszetkach oraz w postaci sypkiej) wrzątkiem, po czym dodajemy zagotowanego mleka. W sklepach w herbatą podział herbaty czarnej nie polega jedynie na sposobie jej zapakowania. Rozróżnia się herbatę w formie czystej bez dodatków co daje oryginalny smak mocnej czarnej herbaty, a także herbatę z wszelkiego rodzaju suplementami – suszonymi owocami, dodatkami, kwiatami. Otrzymujemy wtedy niezliczoną gamę wybornych smaków herbaty dostosowanej do indywidualnych preferencji konesera.

Wszyscy miewamy krytyczne chwile stresu, gdy gotowi jesteśmy na wszelkie możliwe rozwiązania by uzyskać nieco relaksu. Nie każdy sposób jest jednak równie skuteczny. Ja postanowiłam jednak, że wezmę sprawy w swoje ręce! Mój wzrok zaczął błądzić po półkach kuchennych – idea byłą jasna – trzeba coś przyrządzić! Jednak moją jedyną zdolnością kulinarną była sztuka parzenia herbaty. Cóż, czemu nie! Niczym baśniowa czarownica wrzuciłam garniec na ogień i zaczęłam dodawać do wrzącej wody składniki, tworząc swoistą recepturę inspirowaną własną fantazją. Po wielu staraniach w pocie czoła, odkryłam w moim rondelku niezwykłą czarną herbatę. Aby dopełnić dzieła, udoskonaliłam miksturę suszonymi listkami, przyprawami i ziółkami. Wynik był oszałamiający! Poczułam się prawdziwym mistrzem kuchni i podekscytowana zaprosiłam znajomych na prawdziwą degustację, równą niemal japońskiej ceremonii parzenia herbaty! Czarna herbata pomogła mi nie tylko uwierzyć w siebie, ale do dziś jest nieodłącznym sojusznikiem w walce ze stresem dla mnie i moich przyjaciół!

Każda zielona herbata z pewnością zasługuje na uwagę, lecz nie każda zyskuje miano najpopularniejszej wśród swojego gatunku. Tym honorem u zielonych herbat poszczycić może się jedynie Pi Lo Chun, wyjątkowa, o niepowtarzalnym głębokim smaku, trudna do nabycia ze względu na swoją unikatowość a także i niebagatelną cenę! Duże liście a także najwyższej jakości pąki, z których Pi Lo Chun jest produkowana, ręcznie skręcane są w delikatne spirale, które efektywnie prezentują się podczas całej ceremonii jej parzenia. Podczas przygotowania naparu z Pi Lo Chun pamiętać należy, że łyżeczkę spiralek zalewamy wodą o temperaturze siedemdziesięciu pięciu stopni, po czym parzymy przez trzy minuty. Jeśli całą procedurę wykonaliśmy poprawnie powinniśmy uzyskać napar o delikatnej, żółtozielonej barwie i świeżym, aromatycznym, lekko słodkawym zapachem. Misterne prace i działania towarzyszące całej obróbce i przygotowaniu Pi Lo Chun warte są efektu perfekcyjnego smaku, herbaty znajdującej się w gronie najznamienitszych herbat świata!

Chiny to ojczyzna zielonej herbaty, tam się narodziła i tam też produkuje się najwięcej jej odmian. Przyglądając się bliżej historii i pochodzeniu herbat, można by rzec, że co inny region Chin to nowa zielona herbata. Każda niemal prowincja pochwalić się może swoją odmianą, bądź wprowadzoną do świata herbat innowacją. W prowincji Fujian wywodzi się rzadki gatunek zielonej herbaty o nazwie China Mao Feng, która słynie z subtelnego aromatu i wyważonego smaku. Jasnożółty, przejrzysty napar, o niezwykle delikatnym zapachu pochodzi z prowincji Chun Mee i taką też otrzymał nazwę, tamtejsi mieszkańcy dodają do niej czasem listek mięty, dzięki czemu nabiera właściwości orzeźwiających. Miasto Lung Ching także nadało innemu wyśmienitemu rodzajowi zielonej herbaty swoją nazwę. Jej duże liście podłużnym kształcie dają wywarowi żółty, przejrzysty kolor i lekko słodki smak już po trzech minutach zaparzania w wodzie o temperaturze siedemdziesięciu stopni. Chun Mee oprócz znakomitego smaku posiada specyficzne właściwości wspomagające trawienie. Jej perfekcja doceniona została złotym medalem z palmami M.IS.J., największym dowodem na jej doskonałość są jednak usatysfakcjonowani smakosze.

Jak mówi znane przysłowie „co za dużo to niezdrowo” i święte słowa – znajdujące potwierdzenie także w przypadku spożycia zielonej herbaty. Pod żadnym pozorem nie mam zamiaru kwestionować jej leczniczych właściwości, warto jednak wiedzieć czego się wystrzegać, aby uniknąć rozczarowania spowodowanymi negatywnymi skutkami. Zielona herbata zawiera duże stężenie polifenoli, które mogą być przyczyną pojawienia się tak zwanego stresu oksydacyjnego lub toksycznego oddziaływania na wątrobę. Są to dosyć rzadko występujące przypadki, należy jednak stosować zasadę zdrowego umiaru przy spożyciu zielonej herbaty. Szczególnie uważać muszą kobiety w ciąży oraz małe dzieci, są one bowiem szczególnie narażone na negatywne działanie teiny zawartej w zielonej herbacie. Wystarczy jednak nieco chęci, by znaleźć rozwiązanie i w tym przypadku! Istnieją szczególne gatunki zielonej herbaty o ograniczonej zawartości szkodliwych związków, np. niezwykle delikatna herbata Bancha. Pocieszać się możemy, że są to jedyne niepożądane skutki „przedawkowania” herbaty.

Dawno, dawno temu, bo ponad cztery tysiące lat temu w Chinach z mieszaniny suszonych liści powstał zacny napój władców,. Był on bowiem niezwykle drogocenny, ze względu na swoje ogromne znaczenie lecznicze. Sława czarnej herbaty rozprzestrzeniła się na tereny Japonii, Tajlandii a także Indii. Doktorzy i specjaliści znajdowali w herbacie swojego wiernego przyjaciela skutecznego we wszelkiego rodzaju dolegliwościach. Już w tak zamierzchłych czasach herbatę wykorzystywano na różne sposoby, stosowano ją w celu poprawy trawienia, zatamowania krwawienia oraz do utrzymania optymalnej ciepłoty ciała. W wiekach późniejszych, buddyjski mnich imieniem Eisai w 1191 roku podjął spisania drogocennych informacji w wielkiej Księdze Herbaty. Opisał lecznicze właściwości zielonej herbaty i jej zbawienny wpływ na pięć najważniejszych organów wewnętrznych a także cały układ pokarmowy i wydalniczy. W pozostałych rozdziałach podjął powszechne tematy działania herbaty w życiu codziennym. Pisał o zwykłym zaspokajaniu pragnienia, zapobieganiu zmęczeniu i pobudzających właściwościach herbaty, a także o jej skuteczności w leczeniu złego samopoczucia wywołanego nadmierną ilością alkoholu, dziś znanego pod nazwą kaca. Księga Herbat jest więc dość uniwersalnym źródłem wiedzy na temat zielonej herbaty, a buddysta Eisai po prostu znał się na rzeczy.

Świat herbat przygotował specjalną niespodziankę dla miłośników każdego rodzaju herbat. Tym razem przedstawia herbatę dla fanów, poszukujących oryginalnych koncepcji smakowych i skrajnych upodobań! Chińska zielona herbata Gunpowder, równie wystrzałowa jak jej nazwa, charakteryzuje się cierpkim aromatem naparu. Po trzech minutach parzenia liści w wywarze o temperaturze siedemdziesięciu stopni Celsjusza uzyskujemy wyrazisty zielono ? miedziany kolor. Równie wyjątkową herbatą, ze względu na rodzaj jej „obróbki,”  jest siostrzana postać Gunpowder o nazwie Gunpowder Temple of Heaven. Nie spada jednak z nieba, jej charakter przywodzi nam na myśl bardziej niepokorne pochodzenie. Specjalnie preparowane w okrągłe kształty listki, są herbacianą imitacją kul pistoletowych. Rozbraja je tylko gorąca woda, która podczas parzenia uwalnia zwinięte listki do ich pierwotnej postaci. Herbaty Gunpowder pomimo ich kontrowersyjnej nazwy i cierpkiego smaku posiadają wiele leczniczych właściwości, które dodatnio oddziałują na nasz organizm nie tłumione żadnymi dodatkami w postaci cukru, mięty czy cytryny.

Produkcja herbaty oprócz Chin i Japonii ma także miejsce w Cejlonie, drugiej co do wielkości wyspie na Oceanie Indyjskim, skąd również nazwa dwóch herbat Ceylon Green Jasmine i Ceylon Sencha. Pierwsza z nich wywodzi się z ogrodu Gowrakale, podczas jej produkcji usuwany jest główny składnik herbaty ? jaśmin, który pozostawia Ceylon jedynie delikatny aromat kwiatu. Najważniejszy podczas ceremonii parzenia tej zielonej herbaty jest czas, który nie powinien przekroczyć trzech minut, ogólne zasady nie są skomplikowane: łyżeczkę liści zalewamy wodą o temperaturze w granicach siedemdziesięciu do osiemdziesięciu stopni. Ceylon daje nam klarowny napar o doskonałym, intensywnym aromacie. Jej siostra Ceylon Sencha to herbata występująca pod postacią całych, dorodnych liści. Temperatura parzenia jest nieco wyższa niż Green Jasmine, powinna bowiem mieć ponad osiemdziesiąt stopni. Czas po którym powinniśmy uzyskać jasny kolor i delikatny aromat wywaru również oscyluje w granicach trzech do czterech minut. Sencha zawiera dużo witaminy C, dzięki temu przeciwdziała infekcjom, skutecznie wzmacniając nasz układ odpornościowy.

Jade Arrow i Jade Ring to dwie odmiany herbaty zielonej, choć jej nazwy w tłumaczeniu przywodzą na myśl imiona indiańskich kochanków – Nefrytowa Strzałka i Pierścień Nefrytu. Okres zbiorów nefrytowych herbat trwa zaledwie parę dni i następuje z pierwszymi promieniami wiosennego słońca. Sposób ich przygotowania jest bardzo prosty i dość standardowy, na jedną filiżankę wody o temperaturze od siedemdziesięciu do osiemdziesięciu stopni Celsjusza, wystarcza mała łyżeczka listków, które tworzą dojrzały w smaku wyjątkowy napar już po dwóch czy trzech minutach. Ciekawostką jest tradycyjny sposób skręcania młodych listków herbaty Jade Ring, zgodnie z nazwą w misterne, ręcznie plecione pierścienie, które na nowo rozwijają się w trakcie procesu parzenia. Rozwijają pod wpływem gorącej wody swoje sploty, uwalniając świeży, utajony we wnętrzu zasuszonych liści zapach. Swe pochodzenie para nefrytowych napojów bierze z Chin ? prawdziwej ziemi matki herbat!